Гар туро аз ситаму ҷаври худо тавба диҳад

گر ترا از ستم و جور خدا توبه دهد

Зоҳиди шаҳри зъшқи ту маро тавба диҳад

زاهد شهر زعشق تو مرا توبه دهد

Порсо каз ба шоҳа ба даҳони ораи об

پارسا کز به شاهه به دهان آره آب

Дайгариро замӣу нақл чаро тавба диҳад

دیگری را زمی و نقل چرا توبه دهد

Зоҳид он нест ки аз даст гузорад нсбиъ

زاهد آن نیست که از دست گذارد نسبیع

Магараши ҳиммати риндии зи риё тавба диҳад

مگرش همت رندی ز ریا توبه دهد

Бахшиши пер Муғон бингару шурби сӯфӣ

بخشش پیر مغان بنگر و شرب صوفی

Ки суроҳе майу санҷ ба мо тавба диҳад

که صراحی می و سنج به ما توبه دهد

Кардам аз бими рақибон ба забони навбаи зи ишқ

کردم از بیم رقیبان به زبان نوبه ز عشق

Ҳамаи каси рози гунаҳи бими бало тавба диҳад

همه کس راز گنه بیم بلا توبه دهد

Гар ту аз фитнагарӣ тӯйаи диҳии абрӯ ро

گر تو از فتنه گری تویه دهی ابرو را

Ғамзаро чашми ту зини шеваи куҷо тавба диҳад

غمزه را چشم تو زین شیوه کجا توبه دهد

Бас накард аз лабу чашми хуши маъшӯқи камол

بس نکرد از لب و چشم خوش معشوق کمال

Гарчи ӯ аз майу мастии ҳамаро тавба диҳад

گرچه او از می و مستی همه را توبه دهد