Гар ту аз парда ба мо рухи бнмонӣ чаҳ шавад

گر تو از پرده به ما رخ بنمانی چه شود

Вари дарӣ бар ман дарвеши гшонӣ чаҳ шавад

ور دری بر من درویش گشایی چه شود

БФромўшӣ ар эй шамъи дили афрӯзи шабӣ

به فراموشی ار ای شمع دل افروز شبی

Аз дар ҳуҷраи мо боз дар онӣ чаҳ шавад

از در حجره ما باز درآیی چه شود

Субҳи умеди ман ар бор дигар аз сари меҳр

صبح امید من ار بار دگر از سر مهر

Ҳоли мо низ надорӣ ва бар онӣ чаҳ шавад

حال ما نیز نداری و برآنی چه شود

Бар сари кӯии висолат ба умеди назарӣ

بر سر کوی وصالت به امید نظری

Агар оем ман маҳзун ба гадоӣ чаҳ шавад

اگر آیم من محزون به گدایی چه شود

Меҳнати ғурбату танаонеи шаби кишти маро

محنت غربت و تنهانی شب کشت مرا

Охир эй шоми ғарибӣ бар онӣ чаҳ шавад

آخر ای شام غریبی برِ آنی چه شود

Мо ҳариф мева чангем ба овози баланд

ما حریف می و چنگیم به آواز بلند

Мтрбогар ту ҳамин пардаи сароне чаҳ шавад

مطربا گر تو همین پرده‌سُرانی چه شود

Ҷом май нӯши камол ва макун андешаи он

جام می نوش کمال و مکن اندیشه آن

Ки туро ҳосили азин зуҳди раббонӣ чаҳ шавад

که تو را حاصل ازین زهد ربانی چه شود