Гарчи сарви чаман аз об равонӣ дорад

گرچه سرو چمن از آب روانی دارد

Натавон пеш қадат гуфт ки ҷонӣ дорад

نتوان پیش قدت گفت که جانی دارد

Ба лаби ташна нишон медиҳад аз оби ҳаёт

به لب تشنه نشان می دهد از آب حیات

Хоки роҳӣ ки зи пои ту нишоне дорад

خاک راهی که ز پای تو نشانی دارد

Ошиқ ар қади нави хонда ба гумони сарви биҳишт

عاشق ار قد نو خوانده به گمان سرو بهشت

Ошиқи поки назари рост гумоне дорад

عاشق پاک نظر راست گمانی دارد

Зон миён нест нишон ва сахтӣ нест дар он

زان میان نیست نشان و سختی نیست در آن

Сухан онҷост касеро ки даҳоне дорад

سخن آنجاست کسی را که دهانی دارد

Нисбатӣ кард дар он сӯии мёнро ба хбол

نسبتی کرد در آن سوی میانرا به خبال

Камараши басти хаёлӣ ки миёнӣ дорад

کمرش بست خیالی که میانی دارد

эй ки гуфтӣ зи пеши ашк чу гулгуни мдўон

ای که گفتی ز پیش اشک چو گلگون مدوان

Бо касе гӯй ки дар даст аноне дорад

با کسی گوی که در دست عنانی دارد

Бораи андӯҳу ғами бори бки рӯҳи камол

باره اندوه و غم بار بک روح کمال

Бар дилу дида гарон нестгар онӣ дорад

بر دل و دیده گران نیست گر آنی دارد