Гар дили зи дастаи зулфи ту афғон кашида буд

گر دل ز دسته زلف تو افغان کشیده بود

Айш макун ба нола ки каждуми гузида буд

عیش مکن به ناله که کژدم گزیده بود

Ҳар неши ғам ки хӯрд дили хастаи он ҳама

هر نیش غم که خورد دل خسته آن همه

Аз ғамза нав дид ки дар хоби дида буд

از غمزه نو دید که در خواب دیده بود

Ошиқи зи чашми шӯху чашм вафо надошт

عاشق ز چشم شوخ و چشم وفا نداشت

Будаш тамаъи бзлФи ту он ҳам бурӣда буд

بودش طمع بزلف تو آن هم بریده بود

Бар лаби хатати навиштаи ёқӯт хонда анд

بر لب خطت نوشته یاقوت خوانده اند

Он холи нуқта аз қалам ӯ чакида буд

آن خال نقطه از قلم او چکیده بود

Гар бози бофти донаи холи нави мурғи ҷон

گر باز بافت دانه خال نو مرغ جان

Мшмри аҷаб ки мурғ нишотам парида буд

مشمر عجب که مرغ نشاطم پریده بود

Дидеми бози он рухи зебои алии алсбоҳ

دیدیم باز آن رخ زیبا علی الصباح

Имрӯзи субҳи мо чаҳ мубораки дида буд

امروز صبح ما چه مبارک دیده بود

Кард он нафас ба ҷони сару зари пешкаши камол

کرد آن نفس به جان سر و زر پیشکش کمال

Кони шӯхро ба дил шудагон дил кашида буд

کآن شوخ را به دل شدگان دل کشیده بود