Гуфтамаш ҳоли дили гумшудаи доне чун шуд

گفتمش حال دل گمشده دانی چون شد

Гуфт бо мо чу дар афтод ҳамон дам хӯн шуд

گفت با ما چو در افتاد همان دم خون شد

Порсоён ки назар аз ҳама ме пӯшеданд

پارسایان که نظر از همه می پوشیدند

Чашми тони ту диданду ҳама мафтӯн шуд

چشم تان تو دیدند و همه مفتون شد

То лаб ҷом гирифт аз лаби лаълати рангӣ

تا لب جام گرفت از لب لعلت رنگی

эй бо хирқаи азрақ ки бамӣ гулгун шуд

ای با خرقة ازرق که بمی گلگون شد

Мо чу шамъем ки аз сари занаши душману дӯст

ما چو شمعیم که از سر زنش دشمن و دوست

Сӯзи мо кам нашуду оташи дил афзӯн шуд

سوز ما کم نشد و آتش دل افزون شد

То нгўинд ба пеши ту маро обӣ нест

تا نگویند به پیش تو مرا آبی نیست

Ашкам аз дида ба берун шуданат берун шуд

اشکم از دیده به بیرون شدنت بیرون شد

Мутриб аз гуфта ӯгар ғазалӣ хоҳад хонд

مطرب از گفته او گر غزلی خواهد خواند

Гӯш доред ки дар суханаш мавзун шуд

گوش دارید که در سخنش موزون شد

Минўштии сухан аз васфи ту дӯшинаи камол

مینوشتی سخن از وصف تو دوشینه کمال

Ҳарчӣ омад ба забони қаламаш мақрун шуд

هرچه آمد به زبان قلمش مقرون شد