Он рух набинам ар набарӣ зулфи пари зи тоб

آن رخ نبینم ار نبری زلف پر ز تاب

Шаб мунқатиъ нагашта набинад каси офтоб

شب منقطع نگشته نبیند کس آفتاب

Бар гӯшаи изор ту мастӣаст хуфтаи чашм

بر گوشه عذار تو مستیست خفته چشم

Наздики субҳ аз пай он меравад ба хоб

نزدیک صبح از پی آن می رود به خواب

Дандон шона мекашад он чини зулфу бас

دندان شانه می کشد آن چین زلف و بس

Номаш хато набӯд ки хондем машки ноб

نامش خطا نبود که خواندیم مشک ناب

Гуфтӣ пас аз ҳалоки ту даст аз ҷафои кашам

گفتی پس از هلاک تو دست از جفا کشم

эй умри ногузир чаро мекунӣ шитоб

ای عمر ناگزیر چرا می کنی شتاب

Шавқи руху лаби ту зи дил хӯн Чехияанд хӯн

شوق رخ و لب تو ز دل خون چکاند خون

Аз оташ ва намак кунад ин гиряҳо кабоб

از آتش و نمک کند این گریه ها کباب

Нақш дарат ҳамеша ба хӯн бар кашад сиришк

نقش درت همیشه به خون بر کشد سرشک

Ҳамчун муҳразон ки ба сурхии кашанди боб

همچون محرزان که به سرخی کشند باب

Хатҳои ашк бар варақи чеҳраи камол

خط های اشک بر ورق چهره کمال

Гар оядат ба чашм равон хоняш ҷавоб

گر آیدت به چشم روان خوانیش جواب