Муҳра рӯй ту на дар хӯрд ман мискин буд

مهره روی تو نه در خورد من مسکین بود

Чаҳ кунад бандаи чри тақдири худованди ин буд

چه کند بنده چر تقدیر خداوند این بود

Бар наомад бҳўои дили девонаи хеш

بر نیامد بهوای دل دیوانه خویش

зи онкии Фарҳод на марди ҳаваси ширин буд

ز آنکه فرهاد نه مرد هوس شیرین بود

Ҳар ки ӯ рӯй накӯ диду дил аз дасти надод

هر که او روی نکو دید و دل از دست نداد

На дилӣ дошт ба ҳеҷ хабарӣ аз дайн буд

نه دلی داشت به هیچ خبری از دین بود

Бскаҳи чашмами зи фироқи рух ӯ ашк фишонд

بسکه چشمم ز فراق رخ او اشک فشاند

Дар шаби ҳиҷри фироқаи замау парвин буд

در شب هجر فراغه زمه و پروین بود

Хок дар дидаи ин бахт ки хуфт ва нашнохт

خاک در دیده این بخت که خفت و نشناخت

Қадари он шаб ки марои хок дарат болин буд

قدر آن شب که مرا خاک درت بالین بود

Ин ҳамаи чошнӣ аз завқи лабати бофти камол

این همه چاشنی از ذوق لبت بافت کمال

Вар на аввали сухан ӯ на чунин ширин буд

ور نه اول سخن او نه چنین شیرین بود