Маи талъати туро ба тамомӣ ғулом шуд

مه طلعت ترا به تمامی غلام شد

Дар матлаъи сухани сухани мо тамом шуд

در مطلع سخن سخن ما تمام شد

Дар орзӯӣ рӯй ту бигузашт рӯзи умр

در آرزوی روی تو بگذشت روز عمر

Аз чеҳра бар фурӯз чароғӣ ки шом шуд

از چهره بر فروز چراغی که شام شد

Зулфат сабо кашид ва нашуд огаҳи он ду чашм

زلفت صبا کشید و نشد آگه آن دو چشم

Сайёд хоб дошт ки ғофили з дом шуд

صیاد خواب داشت که غافل ز دام شد

Бар хок дар ҳалол макун хӯни ошиқон

بر خاک در حلال مکن خون عاشقان

Сайди кабӯтарони ҳарам чун ҳаром шуд

صید کبوتران حرم چون حرام شد

Сӯфӣ нашуд бадӯри лабати холӣ аз шароб

صوفی نشد بدور لبت خالی از شراب

Хоки вуҷӯдаш аз чаҳ суроҳе ва ҷом шуд

خاک وجودش از چه صراحی و جام شد

Зоҳид шудааст дар тамаъи бодаи биҳишт

زاهد شده است در طمع باده بهشت

Танҳо ба хизматаш ки тамаъ низ хом шуд

تنها به خدمتش که طمع نیز خام شد

Дигар чаҳ ҳосил аз лақаби зоҳидии камол

دیگر چه حاصل از لقب زاهدی کمال

Номӯс чун бирафт барандӣ ва ном шуд

ناموس چون برفت برندی و نام شد