Чу офтоб накунад аз рухи замонаи ниқоб

چو آفتاب نکند از رخ زمانه نقاب

Бирез дар қадаҳи гавҳарин ақиқи музоб

بریز در قدح گوهرین عقیق مذاب

Хурӯши нолаи мисатон ба гӯш ӯ нарасед

خروش ناله مستان به گوش او نرسید

Ва гарна мардуми чашмаш куҷо шудӣ дар хоб

و گرنه مردم چشمش کجا شدی در خواب

Чу мутриби ғам ӯ чанг зад ба домани ман

چو مطرب غم او چنگ زد به دامن من

зи гӯшмоли ҷафо нола мекунам чу рубоб

ز گوشمال جفا ناله می کنم چو رباب

зи ҷайби перҳани андоми нозанини бениш

ز جیب پیرهن اندام نازنین بینش

Чунонкӣ аз тани шишаи қатраҳои гулоб

چنانکه از تن شیشه قطره های گلاب

Агарчӣ рехтани хӯн ба ҳукм шаръ хатост

اگرچه ریختن خون به حکم شرع خطاست

Бирез хӯни суроҳе ки ҳаст айни савоб

بریز خون صراحی که هست عین صواب

Биё ба ҷону сари худ ки дардмандон ро

بیا به جان و سر خود که دردمندان را

Ба марҳамӣ ки туоне замон замон дарёб

به مرهمی که توانی زمان زمان دریاب

Магар ки дар сари зулфин ӯ вазиди сабо

مگر که در سر زلفین او وزید صبا

Ки май вазади зи гулистони насими анбари ноб

که می وزد ز گلستان نسیم عنبر ناب

Туро ба чашмаи ҳайвон чаро кунам тшииаҳ

ترا به چشمه حیوان چرا کنم تشییه

Ки ҳаст ташнаи лаъли ту гавҳари сероб

که هست تشنه لعل تو گوهر سیراب

Кунун ки ҷаври фироқ аз ту бар камол омад

کنون که جور فراق از تو بر کمال آمد

зи даст дида фитодам чу коса бар сари об

ز دست دیده فتادم چو کاسه بر سر آب