Бори чандон ки ҷафои ҷусту дил озорӣ кард

بار چندان که جفا جست و دل آزاری کرد

Ошиқи хастаи вФоҷўӣӣ ва дилдорӣ кард

عاشق خسته وفاجوئی و دلداری کرد

Нишнидам ки сагаш низ ба фарёд расед

نشنیدم که سگش نیز به فریاد رسید

Бедилиро ки бар он дар ҳамаи шаб зорӣ кард

بیدلی را که بر آن در همه شب زاری کرد

Дай дар омад зи дирами ногуҳ ва аз хиҷлати он

دی در آمد ز درم ناگه و از خجلت آن

Офтоб аз сӯии равзани пас деворӣ кард

آفتاب از سوی روزن پس دیواری کرد

Гӯнаи ошиқи парвонаи сифат шамъӣ шуд

گونه عاشق پروانه صفت شمعی شد

Бскаҳ дар ишқи ту шбхизӣ ва бедорӣ кард

بسکه در عشق تو شبخیزی و بیداری کرد

Дили бабрад аз барам он турра ва аз ман бибаред

دل ببرد از برم آن طره و از من ببرید

Бо ҳамаи зери барии байн ки чаҳ таррорӣ кард

با همه زیر بری بین که چه طراری کرد

Ин ҳамаи ҷавру ҷафо аз пай он дид камол

این همه جور و جفا از پی آن دید کمال

Ки зи хубони тамаъи меҳр ва вафодорӣ кард

که ز خوبان طمع مهر و وفاداری کرد