Бор сар мехоҳад аз ман хоҳам гардани ниҳод

بار سر می‌خواهد از من خواهم گردن نهاد

Пеш ӯ сар чист бояд дидаи равшани ниҳод

پیش او سر چیست باید دیده روشن نهاد

Бахт ман меёфтӣ сари ришта гум карда ро

بخت من می‌یافتی سر رشته گم کرده را

Гар сар зулфаш тавонистӣ бадасти ман ниҳод

گر سر زلفش توانستی بدست من نهاد

Дида бар нақши даҳонаш духтан фармуд дил

دیده بر نقش دهانش دوختن فرمود دل

Ҳар кро дар ҷони зи меҳраш яксар сӯзани ниҳод

هر کرا در جان ز مهرش یکسر سوزن نهاد

Ъанд гесуи брФшондии рехти ҷонҳо бар замин

عند گیسو برفشاندی ریخت جانها بر زمین

Ҳарчӣ аз нави рехт бар пои зулф бар домани ниҳод

هرچه از نو ریخت بر پا زلف بر دامن نهاد

Мардуми чашми заъифам бар умеди пои бӯс

مردم چشم ضعیفم بر امید پای بوس

Бскаҳ рӯй хоки онро дида бӯсидани ниҳод

بسکه روی خاک آن را دیده بوسیدن نهاد

Сарви худро дошт озод аз ту кардаш сарзаниш

سرو خود را داشت آزاد از تو کردش سرزنش

Боғён онгаҳ забони таън бар сӯсани ниҳод

باغیان آنگه زبان طعن بر سوسن نهاد

Ҳар замон гуяд ки бо ман меҳр дигар карда Эй

هر زمان گوید که با من مهر دیگر کرده ای

Ҷурми дигари байн ки худ он мо ҳар ва бар ман ниҳод

جرم دیگر بین که خود آن ما هر و بر من نهاد

Қиссаи ҳасанат шабӣ мегуфт аз ҳар дар камол

قصه حسنت شبی میگفت از هر در کمال

Ба фурӯд омад ба бому гӯши бррўзни ниҳод

به فرود آمد به بام و گوش برروزن نهاد