Дили муқӣми кӯии ҷононст ва ман ӣнҷои ғариб

دل مقیم کوی جانانست و من اینجا غریب

Чун кунад бечораи мискини тан танҳо ғариб

چون کند بیچاره مسکین تن تنها غریب

Орзӯманди диёри хешаму ёрони хеш

آرزومند دیار خویشم و یاران خویش

Дар ҷаҳон то чанд гирдам бесар ва бе пои ғариб

در جهان تا چند گردم بی سر و بی‌پا غریب

Чун ту дар ғурбат науфтодӣ чаҳ донеи ҳоли ман

چون تو در غربت نیفتادی چه دانی حال من

Меҳнат ғурбат надонад ҳечкас алои ғариб

محنت غربت نداند هیچکس الا غریب

Ҳаргиз аз рӯй карами рӯзии нпрсидӣ ки чист

هرگز از روی کرم روزی نپرسیدی که چیست

Ҳоли зори мустаманди мондаи давр аз мо ғариб

حال زار مستمند مانده دور از ما غریب

Чун дарин даврон намеуфтад касе бар ҳоли худ

چون درین دوران نمی افتد کسی بر حال خود

Дар чунин шаҳрӣ ки мебинӣ ки уфтад бо ғариб

در چنین شهری که میبینی که افتد با غریب

Дар ғарибии ҷон ба сахтӣ медиҳад мискини камол

در غریبی جان به سختی می دهد مسکین کمال

Воғрииии воғрибии воғрибии воғриб

واغرییی واغریبی واغریبی واغریب