Чеҳраам дида чаҳ ҳосил ки ба хӯн кард нигор

چهره‌ و دیده چه حاصل که به خون کرد نگار

Ки буруни нақш ва нигорасту даруни нолаи зор

که برون نقش و نگارست و درون ناله‌ی زار

Бор гӯйанд ки дорад сари ошиқи куштан

باز گویند که دارد سر عاشق کشتن

Хабари ошиқӣ ман бирасонед ба ёр

خبر عاشقی من برسانید به یار

Ин маҳоласт ки мо ҳар ду з ҳам ме талабем

این محال است که ما هر دو ز هم می‌طلبیم

Ман зи ту меҳру вафо ва ту зи ман сабру қарор

من ز تو مهر و وفا و تو ز من صبر و قرار

Он дар соид манимо беш ба соҳиби назарон

دُرّ ساعد منما بیش به صاحب‌نظران

Ки рабӯдии дили халқии зи ямини вази ясор

که ربودی دل خلقی ز یمین و ز یسار

Мижа то хок дарат пештар аз дида бирафт

مژه تا خاک درت پیش‌تر از دیده برفت

Дар миёни мижа ва дида фитодаст ғубор

در میان مژه و دیده فتاده است غبار

Лаб майасту баданати сим чу ҳаст ӣнҳамаи хом

لب، می است و بدنت سیم، چو هست این‌همه خام

Хом бошад зи ту моро тамаъи бӯсу канор

خام باشد ز تو ما را، طمع بوس و کنار

Умр дар нолау фарёди басари баради камол

عمر در ناله و فریاد به سر برد کمال

Дар ту дарди дил ӯ кор накард охири кор

در تو درد دل او کار نکرد آخر کار