намехӯрд хӯнам ба шухии шоду хандони он писар

می خورد خونم به شوخی شاد و خندان آن پسر

Шер модар мехӯрд пиндорӣу моли падар

شیر مادر می خورد پنداری و مال پدر

То муаллими ғамза аш бошад ки омӯзад адаб

تا معلم غمزه اش باشد که آموزد ادب

Ҷўн з шогирдаст бисёре муаллими шӯхтар

جون ز شاگردست بسیاری معلم شوختر

Бозии Тифлон ба хок омад шавам хоки раҳаш

بازی طفلان به خاک آمد شوم خاک رهش

То кунад бозии кунон бар хоки роҳи худ гузар

تا کند بازی کنان بر خاک راه خود گذر

Чун ба нирши ҷон даҳум созед мурғӣ аз гулам

چون به نیرش جان دهم سازید مرغی از گلم

То занад бар ҷои тир аввалам набар дигар

تا زند بر جای تیر اولم نبر دگر

эй магаси давр аз лаби ёрами чўри тори анкабут

ای مگس دور از لب یارم چور تار عنکبوت

Чун рӯй онҷои шукр хӯрдани маро бо худ бабр

چون روی آنجا شکر خوردن مرا با خود ببر

Саҳар агар донстмии худро магаси мисохтм

سحر اگر دانستمی خود را مگس میساختم

Миншстм бар лабаши густоху михўрдми шукр

مینشستم بر لبش گستاخ و میخوردم شکر

Аз дар хилват чу дид он зулф ва он оризи камол

از در خلوت چو دید آن زلف و آن عارض کمال

Дар дуои печид чун шаб буд наздики саҳар

در دعا پیچید چون شب بود نزدیک سحر