Сари ман хоки пояти боду ҷон низ

سر من خاک پایت باد و جان نیز

Ки дар пои ту хуштар ин ва он низ

که در پای تو خوشتر این و آن نیز

Чигуна дар ҳарим ӯ нуҳуми пой

چگونه در حریم او نهم پای

Ки нгзорндаҳи сар бар остон низ

که نگذارنده سر بر آستان نیز

Бкўити ҷузи сабои касро гузар нест

بکویت جز صبا کس را گذر نیست

Валикин ғайритем ояд аз он низ

ولیکن غیرتم آید از آن نیز

Чаҳ тангаст он шукр яъне даҳонат

چه تنگ است آن شکر یعنی دهانت

Ки ваҳм онҷо намегунҷад гумон низ

که وهم آنجا نمی گنجد گمان نیز

Дили овораи ман то куҷо шуд

دل آواره من تا کجا شد

Крў номӣ намеёбам нишон низ

کرو نامی نمی یابم نشان نیز

Тавонад бӯда дили ҷои ғами ту

تواند بوده دل جای غم تو

Чаҳ ҷои дил ки ҷони нотавон низ

چه جای دل که جان ناتوان نیز

Камоли он шаб ки дар чарх ояд он моҳ

کمال آن شب که در چرخ آید آن ماه

Зҷони дастӣ бар афшони вази ҷаҳон низ

زجان دستی بر افشان وز جهان نیز