Матлаъи анвор ҳасанаст он рух чун офтоб

مطلع انوار حسن است آن رخ چون آفتاب

Матлаъӣ гуфтам бад-ӣни хӯбӣ ки мегуяд ҷавоб

مطلعی گفتم بدین خوبی که می گوید جواب

Боту чун зулфат чаҳ хуш бошад шаб овардан ба рӯз

باتو چون زلفت چه خوش باشد شب آوردن به روز

Кошкӣ ин давлат бедор медидам ба хоб

کاشکی این دولت بیدار میدیدم به خواب

Гӯи дили ришами бҷўӣиди он дар чашм аз роҳи лутф

گو دل ریشم بجوئید آن در چشم از راه لطف

Зонка бар мисатони басии ҳақ намак дорад кабоб

زانکه بر مستان بسی حق نمک دارد کباب

Дар миёни дидау дидори ҷони афзои дӯст

در میان دیده و دیدار جان افزای دوست

Чанд монеъ мешӯй бораби броФтӣ эй ниқоб

چند مانع میشوی بارب برافتی ای نقاب

Чашмам ар хок дарат ҷӯяд фикан дар доманаш

چشمم ار خاک درت جوید فکن در دامنش

Мардумон гӯйанд никўнӣ куну афкан дар об

مردمان گویند نیکونی کن و افکن در آب

эй эмоми он абрувонгар дар намози оре ба чашм

ای امام آن ابروان گر در نماز آری به چشم

Баъди азин миҳробро чун чашм ӯ бинӣ ба хоб

بعد ازین محراب را چون چشم او بینی به خواب

Гуфтамаш дар ишқи рӯят Фтўнӣ дорад камол

گفتمش در عشق رویت فتونی دارد کمال

Қиссаи парвонаи фардои бози пурсанад аз чароғ

قصه پروانه فردا باز پرسند از چراغ

Дар чикони бънии ҷўоиии гӯна бар ваҷҳи итоб

در چکان بعنی جوایی گونه بر وجه عتاب

Гуфт не эй равшании валлоҳи аълами болсўоб

گفت نی ای روشنی والله اعلم بالصواب