Ману дардати марои давои ин бас

من و دردت مرا دوا این بس

Аз туами шарбати шифои ин пас

از توام شربت شفا این پس

эй ки дории давои дарди дилам

ای که داری دوای درد دلم

Он туро бош гӯи марои ин бас

آن ترا باش گو مرا این بس

Мо ба бераҳмӣ аз ту хурсандем

ما به بی رحمی از تو خرسندیم

Назари раҳмат аз шумо ин бас

نظر رحمت از شما این بس

Мекашӣ ва намекунӣ озод

میکشی و نمی کنی آزاد

Бандаро аз ту хўнбҳои ин бас

بنده را از تو خونبها این بس

Сӯхтани ҷони ман чаҳ суд чу ҳеҷ

سوختن جان من چه سود چو هیچ

Накунад ҷони ман турои ин бас

نکند جان من ترا این بس

Ба ҳамин қатъ кун ки ронадӣ теғ

به همین قطع کن که راندی تیغ

Гунаҳи ишқро ҷазои ин бас

گنه عشق را جزا این بس

Бар дарат ҷузи камолро магузор

بر درت جز کمال را مگذار

Ки бар он устони гадои ин бас

که بر آن استان گدا این بس