Он ғамза чу аз риш дил озурд сари неш

آن غمزه چو از ریش دل آزرد سر نیش

Хӯни гашт ба озурдан ӯ ҷону дили риш

خون گشت به آزردن او جان و دل ریش

эй дили ту ғами ашки равони хур на ғами ҷон

ای دل تو غم اشک روان خور نه غم جان

Аз омаданӣ фикр кун аз риққата миндиш

از آمدنی فکر کن از رقته میندیش

Хоҳам ки зи кеш ту шавам кушта ба тирӣ

خواهم که ز کیش تو شوم کشته به تیری

Чун кеш ту дорам рӯми охир ба ҳамон кеш

چون کیش تو دارم روم آخر به همان کیش

Ҷони бурдан аз он ғамза чаҳ имкон ки гирифтаст

جان بردن از آن غمزه چه امکان که گرفتست

Гесуии туам аз пасу абрӯии ту аз пеш

گیسوی توام از پس و ابروی تو از پیش

Гашти сари кӯии ту ба сари хостам аммо

گشت سر کوی تو به سر خواستم اما

Нагузошт рақиби ту ки гирдам ба сари хеш

نگذاشت رقیب تو که گردم به سر خویش

Гуфтӣ ту бар он дар ба маротиби камӣ аз хок

گفتی تو بر آن در به مراتب کمی از خاک

Ин мартаба кам нест ки ҳастам ман аз он беш

این مرتبه کم نیست که هستم من از آن بیش

То кӣ ба камоли ин ҳамаи бим аз дили сангин

تا کی به کمال این همه بیم از دل سنگین

Шоҳони сухани сахти нгўинд ба дарвеш

شاهان سخن سخت نگویند به درویش