Дорад ба саҷдаи шабҳо ба рӯй бар заминӣ

دارد به سجده شبها به روی بر زمینی

Бингар ки нури тоъат май тобад аз ҷабинаш

بنگر که نور طاعت می تابد از جبینش

Дар ҳасан дорад онӣ аз лутфи ҳам даҳоне

در حسن دارد آنی از لطف هم دهانی

Чндонкаҳи бози ҷўнӣ он ҳаст ва нест инаш

چندانکه باز جونی آن هست و نیست اینش

Он лаб ба остинҳо чун пок кардӣ

آن لب به آستین ها چون پاک کردی

Нақл ва шукр шуд онҷои резони зи остинаш

نقل و شکر شد آنجا ریزان ز آستینش

Аз медоне чарост ҳамдами холу хаташ ба лабҳо

از می دانی چراست همدم خال و خطش به لبها

Ва бархестанд ӯро бурданди ақлу дайнаш

و برخاستند او را بردند عقل و دینش

Мекард ҷони ошиқ бар дилбарони гаронӣ

میکرد جان عاشق بر دلبران گرانی

Бгзоштнд ӯро бурданди ақлу дайнаш

بگذاشتند او را بردند عقل و دینش

Бе ту куҷои бути чини як ҷо қарор гирад

بی تو کجا بت چین یک جا قرار گیرد

Гар даст ва по бабанданд сӯратгарони чинаш

گر دست و پا ببندند صورتگران چینش

Хӯн камол гуфтӣ резам ба хоки ин дар

خون کمال گفتی ریزم به خاک این در

Ҷо дар биҳишт созадгар май кашии чунинаш

جا در بهشت سازد گر می کشی چنینش