Дил ки дилдорӣ надорад дил нишоед хонданаш

دل که دلداری ندارد دل نشاید خواندنش

Нест ошиқ гар набошад расми ҷон афшоданаш

نیست عاشق گر نباشد رسم جان افشاندنش

Гарчи афтодаст бар хоки раҳаши гулгуни ашк

گرچه افتادست بر خاک رهش گلگون اشک

То маҷолӣ ҳаст хоҳем аз пай ӯ ронданаш

تا مجالی هست خواهیم از پی او راندنش

Саҳл бошадгар канор мо гирифт аз гиряи об

سهل باشد گر کنار ما گرفت از گریه آب

Бар канори об чун гулгар тавон бншонднш

بر کنار آب چون گل گر توان بنشاندنش

Сарв мегӯйанд аз он қомат ба ҳайрат монда аст

سرو می گویند از آن قامت به حیرت مانده است

з ончӣ мегӯйанд мемонад ба бкҷои монданаш

ز آنچه می گویند می ماند به بکجا ماندنش

Ханда ӯ мекашад моро сараш бозему ҷон

خنده او میکشد ما را سرش بازیم و جان

Зонкаҳ Тифласт ва ба бозӣ метавон хандонданаш

زآنکه طفل است و به بازی میتوان خنداندنش

Гар бихоҳад авди пеши зулфу холати авди сӯз

گر بخواهد عود پیش زلف و خالت عود سوز

Чӯб май бояд нахустин онгаҳе сӯзонданаш

چوب می باید نخستین آنگهی سوزاندنش

Пеш рӯй бор аз носӯхтан нарасад камол

پیش روی بار از ناسوختن نرسد کمال

Зоҳдо то кӣ зи оташи дам ба дами тарсонданаш

زاهدا تا کی ز آتش دم به دم ترساندنش