Касе ки дили тарафи зулфи ёри микшдш

کسی که دل طرف زلف یار میکشدش

Агар фиканд дар он ҳалқа даст ме расадаш

اگر فکند در آن حلقه دست می رسدش

Рухи ту сӯхт ба хати ҷон ва дӯдҳо бархест

رخ تو سوخت به خط جان و دودها برخاست

Дигар зи холи мънбр чаҳ доғи минҳдш

دگر ز خال معنبر چه داغ مینهدش

Каманди мӯии ту афтода дар қафо чаҳ накӯаст

کمند موی تو افتاده در قفا چه نکوست

Чу нек буд касе дар қафо нагуфт бадаш

چو نیک بود کسی در قفا نگفت بدش

Ту сидгбр ва раҳо кун ба дайгарӣ ки кашад

تو صیدگبر و رها کن به دیگری که کشد

Ки зинда тар шавад ар май кашӣ ба дасти худаш

که زنده تر شود ار می کشی به دست خودش

Даҳони танги шикарханд ӯ чунон карданд

دهان تنگ شکرخند او چنان کردند

Пар аз шукр ки зи лабҳо набот май дамаш

پر از شکر که ز لب ها نبات می دمش

Ба пои сари ошиқи ончунон ки фитод

به پای سر عاشق آنچنان که فتاد

зи по чигуна науфтад ки бахт зад лагадаш

ز پا چگونه نیفتد که بخت زد لگدش

Дили камоли бнозўи киришмаи бастад ва гуфт

دل کمال بنازو کرشمه بستد و گفت

Ки боз бо ту даҳум лек дил наме диҳиш

که باز با تو دهم لیک دل نمی دهش