Гар зулф дароз фиканӣ аз тарафи биногваш

گر زلف دراز فکنی از طرف بناگوش

Бисёр сар уфтад ба қадамҳои ту аз дӯш

بسیار سر افتد به قدم های تو از دوش

Ҳар гоҳ ки ба всғи ду рухи хуби ту уфтам

هر گاه که به وصغ دو رخ خوب تو افتم

Дорам чу сари зулфи ту аз ҳар тарафии гӯш

دارم چو سر زلف تو از هر طرفی گوش

Натавон бо забон бо ту ғамӣ гуфт чу хома

نتوان با زبان با تو غمی گفت چو خامه

Аз дасти ту бар хеши ҳамеи печаму хомӯш

از دست تو بر خویش همی پیچم و خاموش

Чндонкаҳ бигӯе нарӯм аз сари кӯяш

چندانکه بگویی نروم از سر کویش

Гар зонка рӯм аз сухан ӯ рӯм аз ҳуш

گر زانکه روم از سخن او روم از هوش

эй ошиқи хом аз лаб ӯ нӯш на аз ҷом

ای عاشق خام از لب او نوش نه از جام

Бории зи манӣ нӯш ки бошад ҳамагии нӯш

باری ز منی نوش که باشد همگی نوش

Чун фотиҳа бар хон висоли он лаби ширин

چون فاتحه بر خوان وصال آن لب شیرین

Ҳаргиз чу намехонд маро кард фаромӯш

هرگز چو نمی خواند مرا کرد فراموش

Май нӯши камоли ин май ва май пӯши зи зоҳид

می نوش کمال این می و می پوش ز زاهد

Бар рағми мухолиф ба хушӣ май хур ва май нӯш

بر رغم مخالف به خوشی می خور و می نوش