Нишон Ширвон дорад сари зулфи парешонаш

نشان شیروان دارد سر زلف پریشانش

Далелӣ равшанаст инки чароғии зибри домонаш

دلیلی روشن است اینکه چراغی زبر دامانش

Ҳар он шамъӣ ки дар маҷлис наҳй бо рӯй ӯ соқӣ

هر آن شمعی که در مجلس نهی با روی او ساقی

Чу худро дар миён бинад равон бархез ва бинишонаш

چو خود را در میان بیند روان برخیز و بنشانش

Дили риш ар чаҳ рози худ зи ҷон дар парда ме дорад

دل ریش ار چه راز خود ز جان در پرده می دارد

Набошад бар ту пӯшидаи ҷароҳатҳои пинҳонаш

نباشد بر تو پوشیده جراحتهای پنهانش

ЗФоти сарвро хондам фурӯ гФно маҳоласт ин

زفات سرو را خواندم فرو گفنا محالست این

Ту бории сӯсани ин маънӣ чу майдонӣ фурӯи хониш

تو باری سوسن این معنی چو میدانی فرو خوانش

Бчўгони сар зулфаш бигӯ мекун сбаҳи бозӣ

بچوگان سر زلفش بگو میکن صبه بازی

Вале зинҳор бозӣ нест бо гӯии занхдонаш

ولی زنهار بازی نیست با گوی زنخدانش

Ба рӯяти даъвии хӯбӣ чу доман гир шуд гул ро

به رویت دعوی خوبی چو دامن گیر شد گل را

Бад-ӣни тӯҳматаи нмидораҳи сабои даст аз гиребонаш

بدین تهمته نمیداره صبا دست از گریبانش

Сари зулфи самани сои ту тоўсӣаст пиндорӣ

سر زلف سمن سای تو طاوسی است پنداری

Ки поя баста медоранд дар саҳни гулистонаш

که پایه بسته می دارند در صحن گلستانش

Бигӯ он сарви қади хуши дор чун ман андалебӣ ро

بگو آن سرو قد خوش دار چون من عندلیبی را

Ки дар қарнӣ бадаст ояд чўмни мурғии хуши алҳонаш

که در قرنی بدست آید چومن مرغی خوش الحانش

Камол ар як сухани зини шеър дар хок Ироқ уфтад

کمال ار یک سخن زین شعر در خاک عراق افتد

Чу мӯ дар айн борикӣ биҷӯ дар чашми салмонаш

چو مو در عین باریکی بجو در چشم سلمانش