Нестам дастрасӣ онкӣ бабўсам поиш

نیستم دسترسی آنکه ببوسم پایش

Дар бирафт вази сар ман наравад савдояш

در برفت وز سر من نرود سودایش

Ошиқ ар сари дил хеш наёрад ба забон

عاشق ار سر دل خویش نیارد به زبان

Худ гувоҳӣ диҳад аз ҳоли даруни симояш

خود گواهی دهد از حال درون سیمایش

Ҳоли бедории шамъ аз дил ранҷур бипурс

حال بیداری شمع از دل رنجور بپرس

Ки чаҳ омад ба сар аз дидаи шаби паймоиш

که چه آمد به سر از دیده شب پیمایش

Шуд чунон гарм ба рухсори худ он шамъи чгл

شد چنان گرم به رخسار خود آن شمع چگل

Ки ба парвона дилон нест дигар брўоиш

که به پروانه دلان نیست دگر بروایش

Ҷой онаст ки чун сояи рўڈи сарви зи ҷой

جای آنست که چون سایه روڈ سرو ز جای

Гар бигӯянд ба бустони сифати болояш

گر بگویند به بستان صفت بالایش

Тӯтӣ аз гуфта монанди мукаррар чанд

طوطی از گفته مانند مکرر چند

То брондими ҳадис аз лаби шукри хояш

تا براندیم حدیث از لب شکر خایش

Гар қадам ранҷа кун он сарв ба срўқти камол

گر قدم رنجه کن آن سرو به سروقت کمال

Ки сиррӣ дорад ва хоҳад ки наад бар поиш

که سری دارد و خواهد که نهد بر پایش