Дил чаҳ кунад сарву тамошои боғ

دل چه کند سرو و تماشای باغ

То битавонам аз ҳама дорам фироқ

تا بتوانم از همه دارم فراغ

Маҷлиси мо бо ту чаҳ муҳтоҷи шамъ

مجلس ما با تو چه محتاج شمع

Чун ту нишастӣ биншин гӯи чароғ

چون تو نشستی بنشین گو چراغ

Сӯхтаи ҷони ҳама аз доғу дард

سوخته جان همه از داغ و درد

Ҷони ман аз ҳасрати он дарду доғ

جان من از حسرت آن درد و داغ

Зоҳиди худбин ки ҳамаи ранг ва бӯаст

زاهد خودبین که همه رنگ و بوست

Буи ту бишунид ба чандини димоғ

بوی تو بشنید به چندین دماغ

Гарчи ду чашмати дили мо баради асир

گرچه دو چشمت دل ما برد اسیر

Ҳеҷ накардем зи таркони суроғ

هیچ نکردیم ز ترکان سراغ

Ёр кашад боз дило гуфтамат

یار کشد باز دلا گفتمت

Лӣси алии алмхбри алأи алблоғ

لیس علی المخبر الأ البلاغ

Баради дилати ҳиндӯии зулфаши камол

برد دلت هندوی زلفش کمال

Бози аҷабгар бишавади сайдаи зоғ

باز عجب گر بشود صیده زاغ