Канори обу лаби ҷӯйбору гӯшаи боғ

کنار آب و لب جویبار و گوشه باغ

Хушаст бо санамии сарви қад ба шарти фироқ

خوش است با صنمی سرو قد به شرط فراغ

Навохт рехтҳо дар чамани мғнии об

نواخت ریختها در چمن مغنی آب

Таронаҳои нар ӯ латифи сохт димоғ

ترانه های نر او لطیف ساخت دماغ

Шаби баҳору шабистони боғу суҳбати ёр

شب بهار و شبستان باغ و صحبت یار

Чунин шубону шабистон дило биҷӯ ба чароғ

چنین شبان و شبستان دلا بجو به چراغ

Мадори даври гул аз май Фдҳи дамии холӣ

مدار دور گل از می فدح دمی خالی

Ки лола дорад азин дард бар дили ин ҳамаи доғ

که لاله دارد ازین درد بر دل این همه داغ

Агар ба равзаи рӯм бо рақиб дар қафасам

اگر به روضه روم با رقیب در قفسم

Шунида бошӣу дидаи ҳадиси тӯтӣу зоғ

شنیده باشی و دیده حدیث طوطی و زاغ

Чаҳ ғам ба дафъи ғамами боғу гулшанӣ гар нест

چه غم به دفع غمم باغ و گلشنی گر نیست

Ки ошиқи ту фароғати з боғ дораду роғ

که عاشق تو فراغت ز باغ دارد و راغ

Ба бӯсаи себ зқн гуфтамаш з гулшан кист

به بوسه سیب ذقن گفتمش ز گلشن کیست

к мол гуфт ту ангур хур мапурс аз боғ

ک مال گفت تو انگور خور مپرس از باغ