Зиҳии бдоити ҳасани рахнаи ниҳояти лутф

زهی بدایت حسن رخنه نهایت لطف

Хати ту ҳуҷҷати ҳасану лаби ту ояти лутф

خط تو حجت حسن و لب تو آیت لطف

Ғами ту қосид ҷон шуд хат ва лабат нагузошт

غم تو قاصد جان شد خط و لبت نگذاشت

Зиҳии риояти ҳасану зиҳии ҳимояти лутф

زهی رعایت حسن و زهی حمایت لطف

Ба як хат ва ду варақ шарҳ кардаанду баён

به یک خط و دو ورق شرح کرده اند و بیان

Хатати мақолати ҳасану лабати ҳикояти лутф

خطت مقالت حسن و لبت حکایت لطف

Вуҷӯди ман зи хаёлати чунон латиф шудаст

وجود من ز خیالت چنان لطیف شدست

Ки об мечакад аз дидаам зи ғояти лутф

که آب میچکد از دیده ام ز غایت لطف

Ба аз ниҳояти ҳасан гуласт зи ханда ӯ

به از نهایت حسن گل است ز خنده او

Даҳони танги ту чун ғунча дар ҳидояти лутф

دهان تنگ تو چون غنچه در هدایت لطف

Маро ки вирди забони зикри он лаб ва даҳан аст

مرا که ورد زبان ذکر آن لب و دهن است

Хатост гар накунам дар сухани риояти лутф

خطاست گر نکنم در سخن رعایت لطف

Камол бар ту сухан хатм шуд бирав хӯбӣ

کمال بر تو سخن ختم شد برو خوبی

Ки ҳади ҳасан ҳамин бошаду ниҳояти лутф

که حد حسن همین باشد و نهایت لطف