зи ҳасрат хок шуд ин чашми ғамнок

ز حسرت خاک شد این چشم غمناک

Ба хок ар по наҳй бории барин хок

به خاک ار پا نهی باری برین خاک

Накар омухти он чашм аз ту шухӣ

نکر آموخت آن چشم از تو شوخی

Чаҳ зуд устод шуд шогирди чолок

چه زود استاد شد شاگرد چالاک

Муъаллақҳо занад аз шодии он сайд

معلقها زند از شادی آن صید

Ки овезии пас аз бсмл ба фитрок

که آویزی پس از بسمل به فتراک

Чу аз рухи хуй ба домани пок созӣ

چو از رخ خوی به دامن پاک سازی

Шавад покиўмтри он домани пок

شود پاکیومتر آن دامن پاک

зи шабгардӣ чаҳ тарсами бор дар чашм

ز شبگردی چه ترسم بار در چشم

Надорам рӯзи равшан аз асаси пок

ندارم روز روشن از عسس پاک

Ба марги мӯҳтасиб кам хури дили ғам

به مرگ محتسب کم خور دل غم

Ба миқдори мусӣбати ҷомаи зани чок

به مقدار مصیبت جامه زن چاک

Камол аз хаси шпорди камтарати дӯст

کمال از خس شپارد کمترت دوست

Магар дар дӯстӣ афтод хошок

مگر در دوستی افتاد خاشاک