Бе ту марои хобу хаёли висол

بی تو مرا خواب و خیال وصال

Он ҳама хобаст ба чашму хаёл

آن همه خوابست به چشم و خیال

Ҷонсўии болои нав бедила нарафт

جانسوی بالای نو بیدله نرفت

Мурғ ба боло наравад ҷуз ба бол

مرغ به بالا نرود جز به بال

Ҳоҷатам аз рӯй нав як диданаст

حاجتم از روی نو یک دیدنست

Давр маҳал назарасту савол

دور محل نظرست و سؤال

Бар варақи гули қалами сунъ ро

بر ورق گل قلم صنع را

Хуштар аз он нуқта науфтод хол

خوشتر از آن نقطه نیفتاد خال

Сӯхтагон рӯй ба оташ ниҳанд

سوختگان روی به آتش نهند

Гар ту ба ҷинати ннмоӣии ҷамол

گر تو به جنت ننمائی جمال

Ҷону сар ва ҳарчӣ барам пеши ту

جان و سر و هرچه برم پیش تو

Ҳеҷнигарӣ зи ман алأи малол

هیچ نگری ز من الأ ملال

Зулф ту хоҳам ба тФол гирифт

زلف تو خواهم به تفال گرفت

Дол гирифтанд муборак ба қол

دال گرفتند مبارک به قال

Аломиаҳ гуфтам ғазалӣ то барӣ

الامیه گفتم غزلی تا بری

Бар гузари қофияи номи камол

بر گذر قافیه نام کمال