Лоф риндӣ мазан эй зоҳиди покизаи хисол

لاف رندی مزن ای زاهد پاکیزه خصال

Дарди он ҳоли надорӣ ба ҳамин дарра бинол

درد آن حال نداری به همین درة بنال

Туу мсӣўрӣу саҷҷодау тоъати ҳамаи умр

تو و مسئوری و سجاده و طاعت همه عمر

Мо ва сӣу назарбозӣу риндии ҳамаи сол

ما و سی و نظربازی و رندی همه سال

Мо на ошуфта нақшем ки дар об ва гул аст

ما نه آشفته نقشیم که در آب و گل است

Назар пок набошад нигарон бар хату хол

نظر پاک نباشد نگران بر خط و خال

Ҳар кас аз моидаи васл насибӣ талабед

هر کس از مائدة وصل نصیبی طلبید

То крои бахти нишонд ба сар хон висол

تا کرا بخت نشاند به سر خوان وصال

Чашми ҳақи дидаи куҷои баста фардо бошад

چشم حق دیده کجا بسته فردا باشد

Ошиқу ваъдаи таъхири раҳеи амри маҳол

عاشق و وعده تأخیر رهی امر محال

Толиби дӯсти кӯи даври шуморади худ ро

طالب دوست کو دور شمارد خود را

Бе хабари ташна ҳаме мерад ва дар айни зулол

بی خبر تشنه همی میرد و در عین زلال

Гарчи нуқсони камол аз май ва шоҳид бозӣаст

گرچه نقصان کمال از می و شاهد بازیست

Дар мақомӣ ки ҳама ӯст чаҳ нуқсон чаҳ камол

در مقامی که همه اوست چه نقصان چه کمال