Маро гӯйанд ошиқи гирду бедил

مرا گویند عاشق گرد و بیدل

Чаҳ кор ояд марои таҳсили ҳосил

چه کار آید مرا تحصیل حاصل

Ҳадиси оби чашми хеш бо дӯст

حدیث آب چشم خویش با دوست

Нагуфтам кأни ҳадисӣ буд нозил

نگفتم کأن حدیثی بود نازل

Маро чун дид гирён гуфт рафтам

مرا چون دید گریان گفت رفتم

Ки боронаст ва хоҳад роҳ шуд гул

که باران است و خواهد راه شد گل

Чаҳ ахтар буд комшб бар серуми тохт

چه اختر بود کامشب بر سرم تاخت

Ки ба дар хонаи ман сохт манзил

که به در خانه من ساخت منزل

Ба أў хастагон дорад бе майл

به أو خستگان دارد بی میل

Буд сарви сеӣ бо боди моил

بود سرو سهی با باد مایل

Ба дил гуфтам ки ҳеҷ он зулфи дилбанд

به دل گفتم که هیچ آن زلف دلبند

Кушояди мушкил мо гуфт мушкил

گشاید مشکل ما گفت مشکل

Накӯи хонданаи моҳи осмонат

نکو خواندنه ماه آسمانت

Бқин будаст алأлқобаҳи таназзул

بقین بودست الألقابه تنزل

Дарави бомати пар аз дилҳо аҷаб нест

درو بامت پر از دلها عجب نیست

Ту айёрӣ буд айёри пари дил

تو عیاری بود عیار پر دل

Камоли он дам ки рӯз риҳлат ӯст

کمال آن دم که روز رحلت اوست

Нахоҳад басти ҷузи меҳрат ба маҳмил

نخواهد بست جز مهرت به محمل