Он даҳонро бадви лаби қанд мукаррар гуфтам

آن دهان را بدو لب قند مکرر گفتم

Сухани мухтасари хуб чу шграҳи гуфтем

سخن مختصر خوب چو شگره گفتیم

Оризатро ки шуд аз холу хати олӯда ба машк

عارضت را که شد از خال و خط آلوده به مشک

Пеши дили сӯхтагони шамъи муътабари гуфтем

پیش دل سوختگان شمع معتبر گفتیم

Чун ба васфи рухи ту рӯз шуд имшаби шаби мо

چون به وصف رخ تو روز شد امشب شب ما

Сифати зулфи сиёҳати шаби дигари гуфтем

صفت زلف سیاهت شب دیگر گفتیم

Дили зи Мишкӣнии он хол ҳадисӣ мегуфт

دل ز مشکینی آن خال حدیثی میگفت

Чун ба зулф ту расед он сухан аз сари гуфтем

چون به زلف تو رسید آن سخن از سر گفتیم

Зикри болои ту гуфтеми баробар бо сарв

ذکر بالای تو گفتیم برابر با سرو

Ҳар ду чун зикра баландаст баробари гуфтем

هر دو چون ذکره بلند است برابر گفتیم

Дида бар хок дарат кард ба хунобаи савод

دیده بر خاک درت کرد به خونابه سواد

Моҷронӣ ки шаби ҳиҷр бар он дар гуфтем

ماجرانی که شب هجر بر آن در گفتیم

Бо ту аз бими млолтаҳи сифати ашки камол

با تو از بیم ملالته صفت اشک کمال

Гарчи рангини мхнӣ буд равонтар гуфтем

گرچه رنگین مخنی بود روانتر گفتیم