Боз дар ишқи яке дил ба ғуломӣ додам

باز در عشق یکی دل به غلامی دادم

Хоҷаро гӯ ки бияёд ба мборкбодм

خواجه را گو که بیاید به مبارکبادم

Бандаро аз ту чаҳ ҷои гила , озодиҳост

بنده را از تو چه جای گله، آزادیهاست

Ҳаст ҷои гила вақте ки кунӣ озодам

هست جای گله وقتی که کنی آزادم

Ту чаҳ шохи гулӣ ва бе ту марои рух шудаи зард

تو چه شاخ گلی و بی تو مرا رخ شده زرد

Манам он барг ки аз шохи ҷудои афтодам

منم آن برگ که از شاخ جدا افتادم

Бар фалаки нолаи ман гӯши млоики кари сохт

بر فلک ناله من گوش ملایک کر ساخت

Оҳ агар дар дили шабҳо шинавии фарёдам

آه اگر در دل شبها شنوی فریادم

Аз май ишқи ту соқӣ қадаҳӣ дод маро

از می عشق تو ساقی قدحی داد مرا

Ки май хулду лаб ҳур бирафт аз бодам

که می خلد و لب حور برفت از بادم

Бо ту бунёди нуҳуми ботизи тараби хонаи ишқ

با تو بنیاد نهم باتز طرب خانه عشق

Тоқи абрӯии тугар бар накана бунёдам

طاق ابروی تو گر بر نکنه بنیادم

Алифи қади ту он рӯзи баради роҳи камол

الف قد تو آن روز برد راه کمال

Ки ба мактаби алиф ва бе бинвишт устодам

که به مکتب الف و بی بنوشت استادم