Чаро ранҷид ёр аз ман гуноҳ худ наме донам
چرا رنجید یار از من گناه خود نمی دانم
Чигуна поки созами бози роҳ худ наме донам
چگونه پاک سازم باز راه خود نمی دانم
Агар над гурез уфтад маро аз ҷаври чашм ӯ
اگر ند گریز افتد مرا از جور چشم او
Биҷуз дар сояи зулфаши паноҳ худ наме донам
بجز در سایه زلفش پناه خود نمی دانم
Ба сӯй ӯ гарм чун обу оташи қосидӣ бояд
به سوی او گرم چون آب و آتش قاصدی باید
Чунин қосиди бурун аз ашку оҳ худ наме донам
چنین قاصد برون از اشک و آه خود نمی دانم
Бама дидани касонро ҳаст иду шодмониҳо
بمه دیدن کسان را هست عید و شادمانیها
Мрооини ид кӣ бошад бмоаҳи худ нмидонм
مرااین عید کی باشد بماه خود نمیدانم
Парии рӯйон ҳама ҷисманд ва ӯ нўрўи дарин даъвӣ
پری رویان همه جسمند و او نورو درین دعوی
з рӯй дӯсти равшантар гувоҳ худ наме донам
ز روی دوست روشنتر گواه خود نمی دانم
Маро дар ҷинати аъло қарори дил куҷо бошад
مرا در جنت اعلی قرار دل کجا باشد
Ки ҷузи хок дараш оромгоҳ худ наме донам
که جز خاک درش آرامگاه خود نمی دانم
Агар гуяд камол аз хоки роҳи мости ҳам камтар
اگر گوید کمال از خاک راه ماست هم کمتر
Ман ин бе ҳурматии ҷузи ъзу ҷоҳ худ наме донам
من این بی حرمتی جز عز و جاه خود نمی دانم