Чаҳ хаста мекунӣ эй ҷон ба ғамзаи хотири мардум

چه خسته میکنی ای جان به غمزه خاطر مردم

Яке нигари сӯии ғмдидгон ба чашми терм

یکی نگر سوی غمدیدگان به چشم ترم

Шунидаам ки ту гуфтӣ бадаст ҳоли Фломӣ

شنیده ام که تو گفتی بد است حال فلامی

Ро ки гуфт ки бигушо даҳан ба ғайбати мардум

را که گفت که بگشا دهن به غیبت مردم

Шабӣ ки бо ту ншиӣми кадоми бахту саодат

شبی که با تو نشیئم کدام بخت و سعادت

Дамӣ ки бо ту бар орми кадоми нозу тнъм

دمی که با تو بر آرم کدام ناز و تنعم

Агар ба садр чаман мегузашт сарв ба боло

اگر به صدر چمن میگذشت سرو به بالا

Ба аҳди қади ту дигар надошт ҳади тақаддум

به عهد قد تو دیگر نداشت حد تقدم

Бар остони ту зондм ки бофтем бишорат

بر آستان تو زاندم که بافتیم بشارت

Лаби умед фароҳам намешавад зи табассум

لب امید فراهم نمی شود ز تبسم

Шаб фироқ мапурсед аз камоли ҳикоят

شب فراق مپرسید از کمال حکایت

Чу гул бирафт наёяд зи андалеби такаллум

چو گل برفت نیاید ز عندلیب تکلم