Чаҳ ранҷам аз тугар киштӣ ба нозам

چه رنجم از تو گر کشتی به نازم

Ки нозати умр нав бахшед бозам

که نازت عمر نو بخشید بازم

Чу корами ҷуз баридан нест аз хеш

چو کارم جز بریدن نیست از خویش

Чаро бошад зи теғати эҳтирозам

چرا باشد ز تیغت احترازم

Табибии шарбати ман гар насозӣ

طبیبی شربت من گر نسازی

Аз қанд ба ба хӯн дил бисозам

از قند به به خون دل بسازم

зи абрӯят чу рӯи орм ба миҳроб

ز ابرویت چو رو آرم به محراب

Сари зулфат буд ақди намозам

سر زلفت بود عقد نمازم

Назари каҷ бохтӣ гуфтӣ ба он зулф

نظر کج باختی گفتی به آن زلف

Дӯзах дорад чигуна каҷ бинозам

دوزخ دارد چگونه کج بنازم

Сари зулфати маро умр дарозаст

سر زلفت مرا عمر درازست

Худовандо бидиҳ умри дарозам

خداوندا بده عمر درازم

Камол аз бандагон мост гуфтӣ

کمال از بندگان ماست گفتی

Баданаи иқболи доими сарфарозам

بدنه اقبال دایم سرفرازم