Ҳуқуқи нозу итоби ҳабиб ман донам

حقوق ناز و عتاب حبیب من دانم

Ту ҳақи шиноси нӣӣ эй рақиб ман донам

تو حق شناس نئی ای رقیب من دانم

Ниҳода бар сар хон ишқ ӯ кабоби ҷигар

نهاده بر سر خوان عشق او کباب جگر

Ба ният ки ниҳоди он насиб ман донам

به نیت که نهاد آن نصیب من دانم

Чу ман кашидаам аз ҷавр ӯ басии фарёд

چو من کشیده ام از جور او بسی فریاد

Чаҳ ҳо кашид зи гули андалеб ман донам

چه‌ها کشید ز گل عندلیب من دانم

Наҳуфтаи маънии нозук басӣаст дар хати ёр

نهفته‏ معنى‏ نازک بسى است در خط يار

Ту фаҳм он накунӣ эй адиб ман донам

تو فهم آن نکنی ای ادیب من دانم

Дилам ба зулф ту чунаст азин ғариб мапурс

دلم به زلف تو چونست ازین غریب مپرس

Ки шом чун гузарад бар ғариб ман донам

که شام چون گذرد بر غریب من دانم

Сабо чаҳ гуфт шунидӣ ба ман раҳо кун зулф

صبا چه گفت شنیدی به من رها کن زلف

Ки ътрсои манам қадари тббаҳ ман донам

که عطرسای منم قدر طببه من دانم

Камол ғам махӯр аз дарди дил ки дилбар гуфт

کمال غم مخور از درد دل که دلبر گفت

Ки ин алоҷ надонад табиб ман донам

که این علاج نداند طبیب من دانم