Хол б нстаҳи доғи ҷонам

خال لب توست داغ جانم

Дили сӯхтаи инау куштаи онам

دل سوخته این و کشته آنم

Хокӣ ки бар он нишон он пост

خاکی که بر آن نشان آن پاست

Аз об бақо диҳад нишонам

از آب بقا دهد نشانم

Торхи нуҳумаши пас аз қно низ

تا رخ نهمش پس از فنا نیز

Шатранҷ кунед аз устихонам

شطرنج کنید از استخوانم

Чандам з дар эй рақиби ронӣ

چندم ز در ای رقیب رانی

Манеҳам зи сегон остонам

من هم ز سگان آستانم

Аз чашм ту дод хостам гуфт

از چشم تو داد خواستم گفت

Ман таркам ва порсӣ надонам

من ترکم و پارسی ندانم

Нодидаи замони васлат эй дӯст

نادیده زمان وصلت ای دوست

Нарасм надиҳади аҷали амонам

ترسم ندهد اجل امانم

Ҳиндӯӣ муборак аст гуфтӣ

هندوی مبارک است گفتی

Дар фоли нави холи длстонм

در فال تو خال دلستانم

Ман низ дар он серум ки сад ҷон

من نیز در آن سرم که صد جان

Дар пои Маркати нишонам

در پای مبارکت نشانم

Дар пеши камол агар нишинӣ

در پیش کمال اگر نشینی

Брдидаҳи равшанати нишонам

«بر دیدهٔ روشنت نشانم»