Дӯши орзўнӣ шикаста будам

دوش آرزونی شکسته بودم

Бо зулф каҷаш нишаста будам

با زلف کجش نشسته بودم

Пайванд ба он таноб карда

پیوند به آن طناب کرده

Аз риштаи ҷон гусаста будам

از رشته جان گسسته بودم

Дасти ману зулфи ёри ҳошо

دست من و زلف یار حاشا

Бар хеши дурӯғ баста будам

بر خویش دروغ بسته بودم

Хуш буд дилам ба нози он чашм

خوش بود دلم به ناز آن چشم

Аз ғамза агарчӣ хастаи бўдк

از غمزه اگرچه خسته بودک

То бар кафи поши молами ин рӯй

تا بر کف پاش مالم این روی

Сад бора ба ашк шаста будам

صد باره به اشک شسته بودم

Аз оташи ҳиҷри чашм ба давр

از آتش هجر چشم به دور

Он шаб чу сапанд ҷуста будам

آن شب چو سپند جسته بودم

Фии алҷмлаҳ ба давлати рухи дӯст

فی الجمله به دولت رخ دوست

Аз нанги камол руста будам

از ننگ کمال رسته بودم