Сари зулф ту кард охир ба савдоеи гирифторам

سر زلف تو کرد آخر به سودایی گرفتارم

Ки дигар аз парешонеи дамии сар бар наме орм

که دیگر از پریشانی دمی سر بر نمی‌آرم

Табиби ман алоҷӣ кун ба ҳар ҳоле ки май доне

طبیب من علاجی کن به هر حالی که می‌دانی

Ки пеши чашм ту меРом казин андешаи беморам

که پیش چشم تو میرم کزین اندیشه بیمارم

Ба иллат бардаам бӯнӣ аз он афтода дар дайрам

به علت برده ام بونی از آن افتاده در دیرم

Ба зулфат бастаам аҳдӣ аз он дарбанди зуннорам

به زلفت بسته‌ام عهدی از آن دربند زنارم

Ба шавқи чашми ҷодӯят ба завқи тоқи абрӯят

به شوق چشم جادویت به ذوق طاق ابرویت

Гуҳӣ дар гӯшаи маҷди гуҳӣ дар кунҷи хуморам

گهی در گوشه مجد گهی در کنج خمارم

Чаҳ ҷои хирқаи арзқ ки дар майхонаи ишқат

چه جای خرقه ارزق که در میخانه عشقت

Ба хоки пои худ конҷо чу зулф хеш нагузорам

به خاک پای خود کآنجا چو زلف خویش نگذارم

Камол аз риндӣу мастӣ чу як соъат нашуд холӣ

کمال از رندی و مستی چو یک ساعت نشد خالی

Надонам оқилон аз чаҳ сабаб хонанд ҳушёрам

ندانم عاقلان از چه سبب خوانند هشیارم