Аз он лаби шунидани ҳикоят хуш аст

از آن لب شنیدن حکایت خوش است

Суханҳои ширин ба ғоят хуш аст

سخن های شیرین به غایت خوش است

Ба абрӯи Рахши оят ҳасан хонд

به ابرو رخش آیت حسن خواند

Ки хондан ба миҳроби оят хуш аст

که خواندن به محراب آیت خوش است

Наёяд зи ту хуби ҷавру ситам

نیاید ز تو خوب جور و ستم

Ки аз хуби лутфу аноят хуш аст

که از خوب لطف و عنایت خوش است

Сари кӯии ту хуштараст аз биҳишт

سر کوی تو خوشتر است از بهشت

Заҳри рўстоӣии вилоят хуш аст

زهر روستائی ولایت خوش است

Ба рӯят нагӯям зи оғӯшу бӯс

به رویت نگویم ز آغوش و بوس

Ки инҳо бўҷаҳи кноит хуш аст

که اینها بوجه کنایت خوش است

Ба даври рухи хуб хуш бигузарон

به دور رخ خوب خوش بگذران

Ки даврони гули байнҳоят хуш аст

که دوران گل بینهایت خوش است

Ривоят азу кун на аз гули камол

روایت ازو کن نه از گل کمال

Казон сад варақи ин ривоят хуш аст

کزان صد ورق این روایت خوش است