Аз пеши ман он шӯх чаҳ таъҷил кунон рафт

از پیش من آن شوخ چه تعجیل کنان رفت

Дили наъра бар оварад ки ҷон рафт ва равон рафт

دل نعره بر آورد که جان رفت و روان رفت

Гар хома баранд гузарии паҳлуи номаш

گر خامه براند گذری پهلو نامش

Дар нома нависед ки сар рафт ва равон рафт

در نامه نویسید که سر رفت و روان رفت

Парвона ки мард аз ғами рўӣӣ ба сари хок

پروانه که مرد از غم روئی به سر خاک

Шамъаши мФрўзид ки бо сӯз ниҳон рафт

شمعش مفروزید که با سوز نهان رفت

Аз дид .Гар аз судан поиш наравад нур

از دید. گر از سودن پایش نرود نور

Судӣ накунад дида ки нураш ба забон рафт

سودی نکند دیده که نورش به زبان رفت

Ҳар ҷои хабари хоки кафи пой ту гуфтанд

هر جا خبر خاک کف پای تو گفتند

Доман бигирифт ашк ба дандон ва равон рафт

دامن بگرفت اشک به دندان و روان رفت

Буии ту расонданди зи Юсуф ба Зулайхо

بوی تو رساندند ز یوسف به زلیخا

Ин наъра занон омад ва он ҷома дарон рафт

این نعره زنان آمد و آن جامه دران رفت

Ҷузи меҳр ту нагузид камол аз ҳамаи олам

جز مهر تو نگزید کمال از همه عالم

Он рӯз ки аз ҷону ҷаҳони даст нишон рафт

آن روز که از جان و جهان دست نشان رفت