Умрӣаст каз диёри ту маҳрӯм монда ем

عمریست کز دیار تو محروم مانده ایم

Вази шавқи номҳои ту сатрӣ нахонда ем

وز شوق نامهای تو سطری نخوانده ایم

То доманати бадасти иродат гирифта ем

تا دامنت بدست ارادت گرفته ایم

Домани з ҳар чаҳ ғайр ту бошад нишонда ем

دامن ز هر چه غیر تو باشد نشانده ایم

Дар ҳайратам ки бинў чаро мурда нестам

در حیرتم که بینو چرا مرده نیستم

Дар хиҷлатам ки бинў чаро зинда монда ем

در خجلتم که بینو چرا زنده مانده ایم

Аз баҳри гирди сами саманди ту ҳар дамӣ

از بهر گرد سم سمند تو هر دمی

Гулгуни ашк дар ъқбшаҳи тунд ронда ем

گلگون اشک در عقبشه تند رانده ایم

Безорам аз вуҷӯди худу моҷарои ту

بیزارم از وجود خود و ماجرای تو

Ин бо камоли содаи даруни боз монда ем

این با کمال ساده درون باز مانده ایم