Ид меояд ва вақтаст ки дар ма нигарем

عید می آید و وقتست که در مه نگریم

Пардаи баррагӣ ки аз ма ба ту муштоқ тарем

پرده برگی که از مه به تو مشتاق تریم

Аз ҷамоли ту ки идаст ва ба ҳама монад рост

از جمال تو که عیدست و به همه ماند راست

Гар гуморем назар бар ба нав каҷ назарем

گر گماریم نظر بر به نو کج نظریم

Ҳаст дар ид дигар куштани мо фикри баъӣд

هست در عید دگر کشتن ما فکر بعید

Пеш рӯй ту чаҳ муҳтоҷ ба ид дигарем

پیش روی تو چه محتاج به عید دگریم

Сари зулфат шаб қадарасту ғанимати шаби қадар

سر زلفت شب قدرست و غنیمت شب قدر

Як шаби он ақди бигирем ва ғанимат шимурем

یک شب آن عقد بگیریم و غنیمت شمریم

Соқиои бодаи даҳу нақл ки шуд навбати он

ساقیا باده ده و نقل که شد نوبت آن

Ки дигар рӯза хӯрему ғам рӯзӣ нахӯрем

که دگر روزه خوریم و غم روزی نخوریم

Паст шуд ғулғули тасбеҳу троўиҳ ҳануз

پست شد غلغل تسبیح و تراویح هنوز

Ба ҳақи рӯза каз ону лӯла бо дардисарем

به حق روزه کز آن و لوله با دردسریم

Рӯза хӯрдему Фсми ҳам ба намози ту камол

روزه خوردیم و فسم هم به نماز تو کمال

Ки дигар дардисари хеш ба масҷид набарем

که دگر دردسر خویش به مسجد نبریم