Аз ҳоли дил ба дӯст на имкон гуфтан аст

از حال دل به دوست نه امکان گفتن است

Бар шамъи сӯзи синаи парвона равшан аст

بر شمع سوز سینه پروانه روشن است

Аз ман бигӯ ба муддаӣ эй ёри ошноӣ

از من بگو به مدعی ای یار آشنای

Ман фориғами зи қасди ту чун дӯст бо ман аст

من فارغم ز قصد تو چون دوست با من است

Онро ки дили сӯй ҷам мекашад чу ҷом

آن را که دل سوی جم می کشد چو جام

Бар сар навиштаанд ки хунаш ба гардан аст

بر سر نوشته اند که خونش به گردن است

Ҷон нагзарад зи кӯии нави кони андалеби ғайб

جان نگذرد ز کوی نو کان عندلیب غیب

Мурғӣаст каши хатираи қудсӣ нишеман аст

مرغی است کش خطیره قدسی نشیمن است

Ошиқи шикастаи пош на дар пеш Насту бас

عاشق شکسته پاش نه در پیش نست و بس

Ҳар ҷо равад чу зулфи ту мискин фурӯтан аст

هر جا رود چو زلف تو مسکین فروتن است

эй дил чу бишинавӣ сухани васл аз он даҳан

ای دل چو بشنوی سخن وصل از آن دهن

Бовар макун ки он сухан номуайян аст

باور مکن که آن سخن نامعین است

Ном камол рафт ба покизаи доманӣ

نام کمال رفت به پاکیزه دامنی

То дар ғамат ба хӯни дили олӯда доман аст

تا در غمت به خون دل آلوده دامن است