Қадаҳӣ биор соқӣ ки зи тавбаи шармсорам

قدحی بیار ساقی که ز توبه شرمسارم

Сар он надорам акнӯн ки ба зуҳди сари дрорм

سر آن ندارم اکنون که به زهد سر درآرم

Ман аз он меӣ ки хӯрдам зи азал ба ёди лаълат

من از آن میی که خوردم ز ازل به یاد لعلت

Ба ду чашми ним мастат ки ҳануз дар хуморам

به دو چشم نیم‌مستت که هنوز در خُمارم

Нарӯм ба таъни душмани з дарат ба ҳеҷ поне

نروم به طعن دشمن ز درت به هیچ پانی

Ки сиррии ниҳодами ӣнҷо ки ба теғ бар надорам

که سری نهادم اینجا که به تیغ بر ندارم

Ба назораи гулистони ҷамоли аўр чу наргис

به نظاره گلستان جمال اور چو نرگس

Ҳама чашм бошам он дам ки зи хоки сар бар орм

همه چشم باشم آن دم که ز خاک سر بر آرم

з май муғонаи имшаб кам ва беш ҳарчӣ бошад

ز می مغانه امشب کم و بیش هرچه باشد

Бидиҳед эй ҳарифон бидиҳед интизорам

بدهید ای حریفان بدهید انتظارم

Қадаҳӣ биор соқӣ ки расм ба дайри маънӣ

قدحی بیار ساقی که رسم به دیر معنی

Ки зи хонақоҳ сӯрат накушод ҳеҷ корам

که ز خانقاه صورت نگشاد هیچ کارم

Чаҳ зиён агарчӣ гаштам чу камоли ринду ошиқ

چه زیان اگرچه گشتم چو کمال رند و عاشق

Ки зи зуҳду неки номии ҳамаи умр буд орам

که ز زهد و نیک‌نامی همه عمر بود عارم