Қарорӣ кардаам бо худ ки чун дар пеши ёри уфтам
قراری کردهام با خود که چون در پیش یار افتم
Ба хоки пой ӯ бе худ бғлтм бе қарори уфтам
به خاک پای او بیخود بغلطم بیقرار افتم
Маро гӯйанд чун бинии зи давраш бе хабари уфтӣ
مرا گویند چون بینی ز دورش بیخبر افتی
Ду чашмам чор шуд то кӣ ба он маҳваши дучори уфтам
دو چشمم چار شد تا کی به آن مهوش دچار افتم
Бидон савдо ки аз боғи ҷамол ӯ барам бӯнӣ
بدان سودا که از باغ جمال او برم بونی
Чу зулфаши гоҳ дар гулшани гуҳӣ дар лолаи зори уфтам
چو زلفش گاه در گلشن گهی در لالهزار افتم
Сару ҷони гиромӣ чун надорад пеш ӯ қурбӣ
سر و جان گرامی چون ندارد پیش او قربی
Чу инҳо пеш ӯ резами зи рӯйиши шармсори уфтам
چو اینها پیش او ریزم ز رویش شرمسار افتم
Ба новакҳои сайди афкан хушо он ғамзау мижгон
به ناوکهای صیدافکن خوشا آن غمزه و مژگان
Ки ҳар як дар шикор уфтанд ва ман ҳам дар шикори уфтам
که هر یک در شکار افتند و من هم در شکار افتم
Самоъи ту куҷо монад ба ҳолоти ман эй сӯфӣ
سماع تو کجا ماند به حالات من ای صوفی
Ки ту қсдо ба рақси онӣ ва ман бе ихтиёри уфтам
که تو قصداً به رقص آنی و من بیاختیار افتم
Ба зикру фикр агар уфтии камол онгаҳ туу хилват
به ذکر و فکر اگر افتی کمال آنگه تو و خلوت
Маро бигзор то дар фикр рӯй оннигор уфтам
مرا بگذار تا در فکر روی آن نگار افتم