Ман зи меҳрат ҳар саҳар каз сӯзи дили дам май занам

من ز مهرت هر سحر کز سوز دل دم می‌زنم

Оташи ҷон дар туу хушки ду олам май занам

آتش جان در تو و خشک دو عالم می‌زنم

эй бути сангини дили охири суст паймонӣ макун

ای بت سنگین‌دل آخر سست‌پیمانی مکن

Бо ман мискин ки лофи ишқи муҳкам май занам

با من مسکین که لاف عشق محکم می‌زنم

Гар наме байнами хаёлати соъатӣ дар пеши худ

گر نمی‌بینم خیالت ساعتی در پیش خود

Хону мони дидаро аз гиря бар ҳам май занам

خان و مانِ دیده را از گریه بر هم می‌زنم

Оҳ ҷонам мекунад рози дилам ҳар лаҳзаи фош

آه جانم می‌کند راز دلم هر لحظه فاش

Ман бад-ӣни гӯнаи гуноҳаш низ ҳрдм май занам

من بدین گونه گناهش نیز هردم می‌زنم

То дар он ҳазрати ғубор раҳ наёяд ҳар замон

تا در آن حضرت غبار ره نیاید هر زمان

Бар дарат пайвастаи об аз чашми замзам май занам

بر درت پیوسته آب از چشم زمزم می‌زنم

Ман бар он хоки дарози шавқи даҳон ӯ камол

من بر آن خاک دراز شوق دهان او کمال

Он сулаймонам ки лоф аз тахту хотам май занам

آن سلیمانم که لاف از تخت و خاتم می‌زنم