Ман тоқати даврии зи рух ёр надорам

من طاقت دوری ز رخ یار ندارم

Ҷузи бурдани бори ғам ӯ кор надорам

جز بردن بار غم او کار ندارم

Сад бори фузуни чокари даргоҳ худам хонд

صد بار فزون چاکر درگاه خودم خواند

Бо ин ҳама дар хизмат ӯ бор надорам

با این همه در خدمت او بار ندارم

Оҳ аз ман длхстаҳ ки мемеРом ва дар даст

آه از من دلخسته که می میرم و در دست

Надайр алоҷи дил бемор надорам

ندیر علاج دل بیمار ندارم

Бо ишқ бар омехтаму тарк хирад гуфт

با عشق بر آمیختم و ترک خرد گفت

Яъне ки сари суҳбат ағёр надорам

یعنی که سر صحبت اغیار ندارم

Хоҳам ки ба рӯй ту кунам рӯзаи шабӣ ро

خواهم که به روی تو کنم روزه شبی را

Инаст ки он давлат бедор надорам

اینست که آن دولت بیدار ندارم

Гар мартабаи хизмати сгбон нав ёбам

گر مرتبه خدمت سگبان نو یابم

Фармони сгонт барам ва ор надорам

فرمان سگانت برم و عار ندارم

Гӯйанд камол аз сари кӯяш сафарӣ кун

گویند کمال از سر کویش سفری کن

Бо бастааму фӯт рафтора надорам

با بسته ام و فوت رفتاره ندارم