эй зғмти дил ба ҷафои мубтало

ای زغمت دل به جفا مبتلا

Бе ту ба сад гӯнаи балои мубтало

بی تو به صد گونه بلا مبتلا

Сокини кӯии ту ба чанги рақиб

ساکن کوی تو به چنگ رقیب

Чун ба саги хонаи гадои мубтало

چون به سگ خانه گدا مبتلا

Ҳамчуи дили хӯн шуда дар дасти ту

همچو دل خون شده در دست تو

Бо рух ва бо он кафи пои мубтало

با رخ و با آن کف پا مبتلا

Бо ту чаҳ гӯям ки чаҳ ҳо мекашад

با تو چه گویم که چه ها میکشد

Доим аз он зулфи ду то мубтало

دایم از آن زلف دو تا مبتلا

Ғуссаи хат ё ғам холат хӯрам

غصه خط یا غم خالت خورم

Байн ки шуд ин дил ба чаҳҳо мубтало

بین که شد این دل به چه ها مبتلا

Кард дар ойӣнаи назари ҳасани ту

کرد در آیینه نظر حسن تو

Дид ба худ низ турои мубтало

دید به خود نیز ترا مبتلا

Ҳиҷр басар шуд ба ниёзи камол

هجر بسر شد به نیاز کمال

Ёфт раҳоӣ ба дуои мубтало

یافت رهایی به دعا مبتلا